Schemat briefu dla AI. 10 elementów promptu

OUTCOME: powiedz, co chcesz mieć na końcu

OUTCOME oznacza rezultat. To najważniejsza część całego briefu, ponieważ ustawia kierunek pracy. Bardzo dużo promptów opisuje jedynie czynność: napisz tekst, przeanalizuj dokument, przygotuj raport, znajdź błędy. AI Agent wykona wtedy jakąś wersję tej czynności, ale sam musi zgadnąć, jaki wynik naprawdę będzie dla ciebie użyteczny.

Jeżeli napiszesz „przeanalizuj moją ofertę”, możesz dostać ocenę stylu, struktury, ceny, argumentów sprzedażowych albo błędów językowych. Każda z tych odpowiedzi będzie formalnie pasowała do polecenia. Dobry outcome mówi, po co robisz analizę i co chcesz wiedzieć po jej zakończeniu.

OUTCOME:
Rezultatem ma być jasna diagnoza tego, co w obecnej ofercie utrudnia początkującemu klientowi zrozumienie jej wartości, wraz z konkretnymi zmianami, które powinienem wprowadzić. Po przeczytaniu analizy mam wiedzieć, co poprawić, dlaczego i w jaki sposób.

Tak samo działa to przy innych zadaniach. Zamiast „przygotuj raport ze spotkania” możesz poprosić o dokument, po którego przeczytaniu zespół zna podjęte decyzje, właścicieli zadań i najbliższe terminy. Zamiast „sprawdź mój pomysł na produkt” możesz określić, że chcesz podjąć decyzję, czy warto poświęcić dwa tygodnie na przygotowanie pierwszej wersji.

Dobry outcome możesz najczęściej zacząć od zdania:

Chcę mieć na końcu...

albo:

Po wykonaniu tego zadania chcę wiedzieć...

Takie zdanie zmusza również ciebie do zastanowienia się, czego naprawdę potrzebujesz. Czasami już podczas jego pisania długa analiza zamienia się w znacznie prostszy rezultat: jedną decyzję, gotowy tekst, poprawiony plik albo listę problemów ułożonych od najważniejszego.

KIND: powiedz, jakiego rodzaju jest to zadanie

KIND to krótka informacja o rodzaju pracy. Określa jej charakter, na przykład question oznacza odpowiedź, diagnosis znalezienie przyczyny, decision rekomendację, a build wdrożenie poprawki.

Wyobraź sobie, że otwierasz projekt w Codex i piszesz: „formularz zapisu czasami nie działa na telefonie”. AI Agent może zacząć szukać przyczyny, ale może też od razu zacząć budować kod. Jedno słowo porządkuje oczekiwany rezultat:

KIND: diagnosis

To oznacza, że AI Agent ma znaleźć przyczynę i przedstawić wnioski bez wdrażania poprawki. Jeżeli chcesz od razu wykonać naprawę, wpisujesz:

KIND: build

Najczęściej wystarczy ci kilka prostych rodzajów zadania:

WHY: pokaż, do czego wykorzystasz wynik

WHY wyjaśnia cel stojący za zadaniem. Ta informacja często zmienia sposób, w jaki AI Agent ustala, co jest najważniejsze. Inaczej przygotuje analizę oferty dla osoby, która chce tylko zmienić tekst na swojej stronie www, a inaczej dla osoby, która dopiero zastanawia się nad przebudową swojej usługi.

Załóżmy, że prosisz o porównanie trzech narzędzi do zarządzania projektami. Bez WHY możesz dostać szeroki opis funkcji. Jeżeli dodasz, że jutro musisz wybrać jedno narzędzie dla pięcioosobowego zespołu, model AI powinien skupić się na różnicach, które wpływają na tę decyzję.

WHY:
Na podstawie tej analizy wybiorę jedno narzędzie, które będzie używane przez pięcioosobowy zespół. Rekomendacja musi więc prowadzić do konkretnej decyzji i jasno pokazywać, która opcja najlepiej odpowiada naszym potrzebom i dlaczego.

WHY nie musi być długie. Jedno zdanie często wystarczy, żeby model AI przestał tworzyć ogólne opracowanie i przygotował coś, co pasuje do twojej sytuacji.

CONTEXT / INPUTS: "nakarm" swojego AI Agenta potrzebnymi informacjami

Kontekst to wszystko, co AI Agent musi wiedzieć, żeby dobrze zrozumieć twoją sytuację. Inputs to konkretne materiały, na których ma pracować: dokumenty, pliki, transkrypcje, dane finansowe, poprzednie wersje albo linki do źródeł.

Jeżeli chcesz, żeby AI Agent poprawił ofertę w twoim stylu, sama oferta może nie wystarczyć. Przyda się również przykład tekstu, który już brzmi tak, jak chcesz. Jeżeli prosisz o analizę rozmów z klientami, potrzebne będą transkrypcje albo notatki. Jeżeli pytasz o aktualne ceny, przepisy lub modele AI, potrzebna jest weryfikacja w aktualnych źródłach.

Im mniej konkretnego materiału dostarczysz, tym więcej model AI musi zgadywać. Czasami dostaniesz przez to ogólną odpowiedź, a czasami model AI dopowie fakt, którego nie ma w źródłach. Właśnie wtedy pojawia się halucynacja.

CONTEXT / INPUTS:

Oferta jest skierowana do właścicieli małych firm, którzy dopiero zaczynają korzystać z AI. Usługa jest przedstawiana podczas krótkiej rozmowy, dlatego tekst powinien szybko pomóc klientowi zrozumieć, na czym polega jej wartość i czy warto poznać szczegóły.

Przed rozpoczęciem pracy przeczytaj:

1. oferta.md jako źródło informacji o usłudze i jej obecnym sposobie przedstawienia,
2. klient.md, aby zrozumieć grupę docelową, jej potrzeby i poziom znajomości AI,
3. dwa zaakceptowane teksty w folderze przykłady-stylu jako wzorzec języka, tonu i sposobu pisania.

Ocenę oraz proponowane zmiany opieraj na tych materiałach zgodnie z ich przeznaczeniem. Nie dodawaj informacji o usłudze, których nie ma w oferta.md. Jeśli brakuje informacji istotnej dla rzetelnej oceny, wskaż ten brak zamiast go zakładać.

SCOPE: określ, co dokładnie wchodzi w zadanie

SCOPE oznacza zakres. Określasz tutaj, co dokładnie należy do zadania i co celowo pozostaje poza nim. Dzięki temu AI Agent wie, czym ma się zająć, i nie zaczyna przy okazji poprawiać wszystkiego dookoła.

Wróćmy do naszej oferty. Chcesz poprawić sposób pokazania wartości i ceny. Podczas czytania AI Agent zauważa też, że nazwa usługi jest długa, a kolejność sekcji mogłaby być inna. Bez określonego zakresu może przebudować całą ofertę, chociaż ty chciałeś poprawić dwa konkretne elementy.

SCOPE:

Skup analizę na tym, jak oferta komunikuje wartość usługi i jak uzasadnia jej cenę. Oceń, czy początkujący klient może łatwo zrozumieć, jaki rezultat otrzyma, dlaczego usługa jest dla niego wartościowa oraz z czego wynika jej cena.

W ramach tego zadania możesz poprawić nagłówek, opis rezultatu, argumentację oraz sposób przedstawienia i uzasadnienia ceny.

Nie zmieniaj nazwy usługi, jej zakresu, modelu cenowego ani kolejności sekcji. Nie rozszerzaj również zadania na inne elementy oferty. Jeśli zauważysz problemy wykraczające poza ten zakres, wypisz je na końcu jako sugestie, ale nie wprowadzaj w nich zmian.

CONSTRAINTS: ustaw twarde granice

CONSTRAINTS to wymagania, których model AI ma przestrzegać niezależnie od wybranej metody. Zakres mówi, gdzie pracujemy. Constraints mówią, czego podczas tej pracy nie wolno zgubić, zmienić albo przekroczyć.

W artykule mogą to być fakty, liczby, kolejność argumentów i styl autora. W analizie biznesowej może to być budżet, termin albo grupa odbiorców. W kodzie będą to pliki, których AI Agent nie powinien dotykać, działające zachowania, które muszą zostać zachowane, oraz technologie używane już w projekcie.

CONSTRAINTS:

Zachowaj wszystkie fakty, liczby, warunki i obietnice zawarte w obecnej ofercie. Nie zmieniaj ich znaczenia i nie dodawaj nowych informacji, korzyści ani obietnic, których nie ma w materiałach źródłowych.

Pisz językiem zrozumiałym dla osoby, która dopiero zaczyna korzystać z AI. Jeśli pojawiają się pojęcia techniczne, których nie da się uniknąć, wyjaśnij je prostym językiem.

Jeśli przygotowujesz poprawioną wersję oferty, jej całkowita długość nie może przekroczyć 900 słów.

Constraints powinny opisywać twarde i nienaruszalne granice, których AI musi bezwzględnie przestrzegać. Jeżeli wpiszesz tam kilkanaście drobnych życzeń, twój AI Agent zacznie traktować je tak samo poważnie jak rzeczy, których naprawdę nie może dotykać. Właśnie dlatego osobno mamy preferences.

PREFERENCES: to twój gust czy też styl pracy

PREFERENCES przydają się wtedy, gdy kilka rozwiązań może być równie dobre. Pokazujesz AI swój preferowany sposób pracy, ale zostawiasz mu możliwość wybrania innej drogi, gdy lepiej prowadzi do rezultatu.

Załóżmy, że poprawiasz tekst. Możesz lubić pełne, naturalne paragrafy, ale w jednym miejscu prosta lista będzie czytelniejsza. Jeżeli zapiszesz paragrafy jako twardy constraint, AI Agent może stworzyć ciężką ścianę tekstu. Zapisana jako preferencja, ta sama informacja pomaga utrzymać twój styl bez psucia przejrzystości.

PREFERENCES:

Pisz pełnymi, płynnie połączonymi paragrafami. List, tabel i wyróżnionych bloków używaj tylko wtedy, gdy rzeczywiście pomagają uporządkować informacje lub ułatwiają ich zrozumienie.

Preferencje możesz spokojnie pominąć, gdy nie masz swojego zdania na ten temat albo nie jest to ważne w zleconym zadaniu.

AUTONOMY: zdecyduj, jak niezależny ma być Agent AI

AUTONOMY określa poziom samodzielności. To jedna z największych zmian w pracy z dzisiejszymi modelami AI. Potrafią same podzielić złożone zadanie na etapy, dopasować odpowiednie narzędzia i doprowadzić takie zadanie do końca, ale muszą wiedzieć, czy oczekujesz na koniec opinii, planu, gotowego projektu czy kodu.

Możesz korzystać z trzech podstawowych ustawień:

W naszym przykładzie z ofertą możesz pozwolić Agentowi AI od razu przygotować nową wersję tekstu. Zmiana jest odwracalna, a zakres został dokładnie opisany.

AUTONOMY:

Samodzielnie dobierz sposób analizy, kolejność pracy i poziom szczegółowości potrzebny do osiągnięcia opisanego rezultatu. Nie ograniczaj się do oczywistych problemów, jeśli analiza wskazuje, że inne elementy mieszczące się w zakresie zadania wymagają większej uwagi.

Wykonaj zadanie do końca bez proszenia mnie o potwierdzenie kolejnych kroków, o ile mieszczą się one w określonym zakresie i nie naruszają podanych ograniczeń.

Przy pracy nad strategią możesz wybrać inny tryb. AI Agent najpierw przedstawia trzy możliwe kierunki, ty wybierasz jeden, a dopiero potem powstaje pełny dokument. W ten sposób zachowujesz decyzję, która naprawdę należy do ciebie, bez ręcznego prowadzenia całej reszty.

APPROVAL BOUNDARY: pokaż, gdzie AI Agent ma poprosić o twoją decyzję

Większa autonomia potrzebuje jasnej granicy zgody. APPROVAL BOUNDARY mówi twojemu Agentowi AI, które działania wymagają twojej decyzji. Dzięki temu nie musi pytać o każdą drobną czynność, ale zatrzymuje się przed czymś, co może mieć poważne albo trudne do odwrócenia skutki.

W zwykłym zadaniu tekstowym granicą może być zmiana ceny, obietnicy albo grupy docelowej. W pracy z plikami będzie to usunięcie danych. W projektach AI podłączonych do zewnętrznych narzędzi może to być publikacja materiału, wysłanie wiadomości, zakup albo zmiana wydarzenia w kalendarzu.

APPROVAL BOUNDARY:

Pracuj samodzielnie w granicach określonych w tym briefie. Jeśli uznasz, że osiągnięcie lepszego rezultatu wymagałoby zmiany ceny, zakresu usługi, modelu cenowego albo obietnicy składanej klientowi, nie wprowadzaj takiej zmiany bez mojej decyzji. Wyjaśnij, co proponujesz zmienić i dlaczego, a następnie poproś o zgodę.

Analiza, przygotowanie rekomendacji, opracowanie poprawionej wersji tekstu, zapisanie jej w osobnym pliku oraz sprawdzenie rezultatu nie wymagają dodatkowej zgody.

Dobra granica zgody powinna być konkretna. Polecenie „pytaj, gdy masz wątpliwości” może sprawić, że AI Agent zatrzyma się przy każdej małej decyzji. Lepiej wskazać dokładnie, które skutki są dla ciebie na tyle ważne, że chcesz je zatwierdzić osobiście.

DONE: powiedz, kiedy robota jest skończona

DONE określa warunek ukończenia zadania. To tutaj definiujesz, co musi być gotowe i sprawdzone, zanim AI Agent uzna swoją pracę za zakończoną. Samo przygotowanie odpowiedzi nie zawsze oznacza, że zadanie zostało wykonane. Jeżeli oczekujesz gotowego pliku, działającej zmiany, zweryfikowanej analizy albo rekomendacji opartej na danych, warto jasno powiedzieć, co ma być prawdą na końcu pracy.

Dobry warunek DONE łączy wykonanie zadania z jego sprawdzeniem. Przy artykule może oznaczać kontrolę długości, zachowanie faktów i obecność wszystkich wymaganych części. Przy kodzie może wymagać uruchomienia testów i sprawdzenia, czy zmieniona funkcja rzeczywiście działa. Przy researchu może oznaczać weryfikację aktualności informacji i wskazanie źródeł.

Zadanie możesz uznać za zakończone dopiero wtedy, gdy:

1. zostały wskazane istotne problemy dotyczące sposobu przedstawienia wartości usługi i uzasadnienia ceny, które mieszczą się w zakresie tego zadania,
2. dla problemów wymagających zmiany zostały przygotowane konkretne fragmenty tekstu gotowe do użycia,
3. końcowa wersja została sprawdzona pod kątem zgodności z materiałami źródłowymi i zachowuje wszystkie fakty, liczby, zakres usługi, warunki oraz obietnice,
4. zostały spełnione wszystkie wymagania określone w CONSTRAINTS,
5. gotowa wersja została zapisana w osobnym pliku,
6. nie pozostała żadna nierozstrzygnięta kwestia wymagająca mojej decyzji zgodnie z APPROVAL BOUNDARY,
7. na końcu krótko podsumujesz najważniejsze zmiany oraz sposób ich weryfikacji.