Claude potrafi sam zapisywać notatki o tobie i o twojej pracy, a potem korzystać z nich w kolejnych rozmowach. Brzmi wygodnie. U mnie zaczęło to jednak przeszkadzać, bo często zapisywały się tam rzeczy niepotrzebne, a Claude czytał je na starcie każdej rozmowy.
Zapytałem więc Claude wprost, jak decyduje, co zapisać do pamięci. Odpowiedź była prosta. Decyduje sam, według ogólnej zasady „czy to się przyda w przyszłości”, i nie pyta mnie o zgodę.
Wyobraź sobie asystenta, który bez pytania przykleja karteczki na twoim monitorze. Część z nich jest przydatna, część to przypadkowe zapiski. A ty każdego dnia, zanim zaczniesz pracę, musisz przeczytać je wszystkie. Tak może działać pamięć Claude, jeśli nad nią nie panujesz.
Za chwilę zobaczysz, gdzie są te karteczki i jak je przejrzeć. Ja sam wyłączyłem u siebie pamięć Claude, a mimo to Claude pamięta moje projekty lepiej niż wcześniej.
Dwie pamięci, dwa różne miejsca
Claude ma dwie takie pamięci i działają one osobno:
-
pamięć podstawowa. Claude zapamiętuje w niej zwykłe tematy z twoich rozmów na czacie, na claude.ai i w aplikacji Claude.
Część 1: pamięć podstawowa -
pamięć Claude Code. Z niej korzystasz, kiedy pracujesz z Claude Code nad swoimi projektami. Każdy projekt ma osobną pamięć.
Część 2: pamięć Claude Code
Każdą ustawiasz w innym miejscu i wyłączenie jednej nie wyłącza drugiej. Jeśli używasz tylko czatu, wystarczy ci część 1. Jeśli pracujesz też w Claude Code, przeczytaj obie.
Część 1: pamięć podstawowa
Jak ona działa
Claude zapisuje tę pamięć na bieżąco, w trakcie rozmowy, jako osobne tematy: twoją rolę, projekty, sposób, w jaki lubisz pracować, sprawy, które prowadzisz. Potem korzysta z tego w następnych rozmowach.
Dwie rzeczy, które warto wiedzieć:
- Projekty na claude.ai mają własną pamięć. W projekcie Claude korzysta z pamięci tego projektu i z ogólnej pamięci twojego konta, ale nie z pamięci innych projektów.
- Usunięcie rozmowy nie usuwa wpisów w pamięci, które z niej powstały. Te trzeba skasować osobno.
Krok 1: sprawdź, co Claude już o tobie wie
- Otwórz Settings.
- Wejdź w Your Claude.
- W sekcji Memory kliknij Manage obok Your memory.
Zobaczysz listę zapisanych tematów. Każdy możesz przeczytać, poprawić albo usunąć. Od tego zacznij, zanim cokolwiek wyłączysz, bo dopiero wtedy ocenisz, czy ta pamięć ci pomaga.
Krok 2: wybierz, co z nią zrobić
Masz kilka możliwości, od najłagodniejszej do najmocniejszej.
Zostaw ją i porządkuj. Usuwaj zbędne tematy w Manage. Możesz też powiedzieć Claude wprost w rozmowie, żeby coś zapamiętał, zmienił albo zapomniał.
Wyłącz ją dla jednej rozmowy. Jeśli chcesz porozmawiać bez zostawiania śladu, użyj czatu incognito (ikona ducha). Taka rozmowa nie trafia ani do historii, ani do pamięci.
Oddziel projekt od reszty. Na stronie projektu, w sekcji Memory, wyłącz Use account memory. Wtedy w tym projekcie Claude korzysta tylko z pamięci projektu.
-
Wyłącz ją całkiem. W Settings → Your Claude → Memory przełącz Generate memory from chats. Claude zapyta, co zrobić z tym, co już zapisał:
- Pause memory, czyli wstrzymanie. Dotychczasowa pamięć zostaje, a rozmowy z czasu przerwy nie zostaną do niej dopisane, nawet jeśli później ją włączysz.
- Reset memory, czyli usunięcie całej pamięci, razem z pamięcią projektów. Tego nie da się cofnąć.
W tym samym miejscu jest jeszcze przełącznik Search and reference chats. Decyduje on, czy Claude może przeszukiwać twoje wcześniejsze rozmowy. To osobna funkcja, więc jeśli chcesz odciąć Claude od starych rozmów, ją też wyłącz.
Część 2: pamięć Claude Code
Jak ona działa
Pracę w Claude Code dzielimy na sesje. Sesja to jedna rozmowa z Claude Code, od otwarcia okna do jego zamknięcia albo do rozpoczęcia nowej rozmowy.
Claude Code ma osobną pamięć dla każdego projektu. Projekt to tutaj folder, w którym pracujesz z Claude Code, razem ze wszystkimi podfolderami. Dokładniej chodzi o repozytorium Git, czyli folder, w którym Git zapisuje historię zmian.
- Claude sam decyduje, co zapisać. Kieruje się tym, czy dana rzecz przyda się w przyszłej sesji. Nie pyta cię o zgodę.
- Zapisuje głównie twoje poprawki, preferencje i ustalenia dotyczące projektu.
- Notatki leżą na twoim komputerze, w ukrytym folderze Claude. Nie ma ich w samym projekcie.
- Wśród nich jest plik
MEMORY.md, czyli spis wszystkich notatek. Claude wczytuje go na początku każdej sesji: pierwsze 200 linii, najwyżej 25 KB tekstu.
I tu jest sedno problemu. Każdy niepotrzebny wpis w tym spisie trafia do każdej kolejnej sesji. To są właśnie karteczki z monitora. Im więcej śmieci, tym więcej zbędnego tekstu Claude czyta, zanim w ogóle zacznie pracę.
Gdzie to znaleźć na komputerze
Tak to wygląda w folderach. Znak ~ na początku ścieżki oznacza twój folder domowy, czyli ten z twoją nazwą użytkownika.
- ~/.claude/
- projects/
- -Users-jan-Documents-moja-aplikacja/jeden folder na jeden projekt
- 1b8d71a1-....jsonlzapis rozmowy z jednej sesji
- 4c9883c0-....jsonlzapis rozmowy z kolejnej sesji
- memory/pamięć TEGO projektu
- MEMORY.mdspis notatek, czytany na starcie każdej sesji
- preferencje-pisania.mdpojedyncza notatka
- ustalenia-z-klientem.mdkolejna notatka
- -Users-jan-Documents-strona-www/inny projekt, osobna pamięć
- memory/
- MEMORY.md
- memory/
- -Users-jan-Documents-moja-aplikacja/jeden folder na jeden projekt
- projects/
Pliki .jsonl to zapisy twoich rozmów z Claude Code. Do zarządzania pamięcią nie są ci potrzebne. Nazwy notatek w tym przykładzie są wymyślone. U ciebie będą takie, jakie nada im Claude.
Nazwa folderu projektu to po prostu ścieżka do niego, w której ukośniki i spacje zamieniono na myślniki. Po niej rozpoznasz, który folder należy do którego projektu.
Żeby tam zajrzeć na Macu:
- Otwórz Finder.
- Naciśnij Cmd + Shift + G.
- Wpisz
~/.claude/projectsi naciśnij Enter. - Kliknij folder swojego projektu, a w nim folder
memory.
Folder .claude jest ukryty, dlatego najłatwiej dojść do niego w ten sposób. Każdy plik .md możesz otworzyć w zwykłym edytorze tekstu, przeczytać i usunąć.
Twoje trzy opcje
Opcja 1: reguła, żeby Claude pytał przed zapisem. Dopisujesz do swoich stałych instrukcji, na przykład w pliku z regułami w ~/.claude/rules/, zasadę mniej więcej taką:
Zanim zapiszesz coś do automatycznej pamięci, pokaż mi treść wpisu i powód. Zapisz dopiero po mojej zgodzie.
Regułę zapisujesz jako osobny plik w folderze rules:
- ~/.claude/
- rules/
- pamiec-za-zgoda.mdreguła: pytaj, zanim zapiszesz coś do pamięci
- settings.jsonglobalne ustawienia Claude Code
- rules/
Reguły z tego folderu Claude Code czyta na starcie każdej sesji, we wszystkich twoich projektach. Jeśli folderu rules jeszcze nie masz, po prostu go utwórz.
Plus: nic nie kosztuje i w pamięci zostaje tylko to, co sam zaakceptujesz.
Minus: Claude traktuje regułę jak polecenie, ale nic go fizycznie nie zatrzymuje. Zwykle zadziała, choć nie masz stuprocentowej pewności.
Opcja 2: blokada techniczna (hook). To opcja dla bardziej zaawansowanych. Jeśli dopiero zaczynasz z Claude Code, możesz ją spokojnie pominąć i przejść do opcji 3.
Hook to mały skrypt, który Claude Code uruchamia automatycznie przy określonej czynności. Można go ustawić tak, żeby przy każdej próbie zapisu do folderu pamięci pokazywał ci okienko do zatwierdzenia.
Taki hook składa się z trzech elementów. Warto je znać, bo dokładnie te trzy rzeczy opiszesz potem Claude:
Kiedy ma się uruchomić. Zanim Claude zapisze albo zmieni jakikolwiek plik. W Claude Code ten moment nazywa się
PreToolUse, czyli „przed użyciem narzędzia”, a narzędzia do zapisu plików toWriteiEdit.Co ma sprawdzić. Czy ścieżka zapisywanego pliku prowadzi do folderu
memoryw~/.claude/projects/. Jeśli nie, hook nic nie robi i Claude pracuje dalej jak zwykle.Co ma zrobić. Jeśli ścieżka prowadzi do pamięci, zatrzymać zapis i zapytać cię o zgodę. Wtedy zobaczysz okienko z treścią zapisu i sam zdecydujesz.
Nie musisz pisać tego skryptu sam. Wystarczy, że opiszesz Claude Code, czego chcesz. Możesz zacząć od takiego promptu:
Chcę zbudować hook w Claude Code, który pilnuje automatycznej pamięci. Cel: zanim Claude zapisze albo zmieni plik w folderze pamięci (~/.claude/projects/<projekt>/memory/), ma mnie zapytać o zgodę i pokazać, co chce zapisać. Zapisy wszystkich innych plików mają działać bez zmian. Hook ma działać we wszystkich moich projektach, więc dodaj go do globalnych ustawień ~/.claude/settings.json. Zanim cokolwiek zbudujesz: 1. Sprawdź w oficjalnej dokumentacji Claude Code (code.claude.com/docs), jak działają hooki PreToolUse i decyzja "ask". Nie opieraj się na pamięci. 2. Wyjaśnij mi prostym językiem, jak to będzie działać i co dokładnie zmienisz w moich plikach. 3. Poczekaj na moją zgodę. Po zbudowaniu powiedz mi, jak sprawdzić, że hook działa.
Punkt pierwszy jest tu najważniejszy. Hooki to mechanizm, który często się zmienia, a model może pamiętać starszą wersję. Prośba o sprawdzenie dokumentacji chroni cię przed rozwiązaniem, które wygląda dobrze, a nie działa.
Gdy hook będzie gotowy, wpisz w Claude Code /hooks. Zobaczysz listę swoich hooków i sprawdzisz, czy nowy się na niej pojawił.
Plus: działa zawsze, niezależnie od tego, co Claude „postanowi”.
Minus: wymaga więcej konfiguracji. Warto po to sięgnąć dopiero wtedy, gdy reguła okaże się zawodna.
Opcja 3: wyłączenie pamięci. Claude Code przestaje cokolwiek zapisywać i wczytywać.
Plus: koniec ze śmieciami.
Minus: tracisz drobne rzeczy, które Claude zapamiętywał za ciebie. Jak ten minus obejść, pokażę ci na końcu.
Jak wyłączyć pamięć w Claude Code
Najprościej zrobić to w terminalu, czyli w oknie, w którym wpisuje się polecenia tekstem:
- Uruchom Claude Code w terminalu.
- Wpisz
/memory. - Przełącz automatyczną pamięć (auto memory) na wyłączoną.
Claude Code zapisze wtedy ustawienie za ciebie. Możesz też zrobić to ręcznie. W pliku z globalnymi ustawieniami ~/.claude/settings.json dopisujesz jedną linijkę:
"autoMemoryEnabled": false
To ustawienie działa we wszystkich projektach na twoim komputerze, od następnej uruchomionej sesji. Wcześniej zapisane notatki zostają na dysku, ale nie są już wczytywane. Możesz je usunąć sam, jeśli nie są ci potrzebne.
Jaki z tego wniosek?
Pamięć, którą model prowadzi sam, jest wygodna tylko wtedy, gdy zapisuje rzeczy wartościowe. Kiedy zaczyna zbierać przypadkowe karteczki, każda rozmowa startuje z tym bagażem. Chciałbym, żebyś to zapamiętał: to, co ma działać zawsze, lepiej zapisać samemu w instrukcjach albo w pliku projektu. Wtedy wiesz, co Claude czyta, i możesz to w każdej chwili poprawić.
Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, zacznij od kroku 1. Otwórz Settings → Your Claude → Memory, kliknij Manage i zobacz, co Claude o tobie zapamiętał.
Jak ja tym zarządzam
U siebie wyłączyłem obie pamięci. W rozmowach wyłączyłem Generate memory from chats i wybrałem Reset memory. W Claude Code dopisałem "autoMemoryEnabled": false do globalnych ustawień.
Pewnie zastanawiasz się, jak w takim razie Claude pamięta, nad czym pracuję. Pamięta, i to dużo lepiej niż wcześniej. Po prostu robi to na moich zasadach.
Zwróć uwagę na jedną rzecz. Każda nowa sesja w Claude Code zaczyna się od zera. Nieważne, czy zamknąłeś poprzednią godzinę temu, czy miesiąc temu. Claude nie wie, nad czym pracowaliście, co ustaliliście i co miało być następne. Za każdym razem, w każdym projekcie, musisz mu to tłumaczyć od początku. Ja już tego nie robię.
Zamiast karteczek, które Claude przykleja sam, każdy mój projekt ma swój zeszyt. To zwykły plik current-state.md w folderze projektu. Zapisuję w nim, czym jest projekt, co jest już ustalone, gdzie leżą ważne pliki i co jest następnym krokiem. Na koniec sesji uruchamiam skill handoff, który ten plik aktualizuje. Kiedy wracam do projektu, Claude najpierw go czyta i od razu wie, gdzie skończyliśmy. Bez tłumaczenia wszystkiego od nowa i bez przypadkowych notatek.
Sprawdziłem to na wielu projektach, które buduję z Claude Code: aplikacjach, stronach, materiałach, całych systemach pracy. I to naprawdę działa. Mówię „wróćmy do projektu” i od razu pracujemy dalej, jakbym wcale nie zamykał okna. Każdy projekt ma swoją pamięć, nic się nie miesza, a ja zawsze wiem, co Claude czyta na starcie, bo to mój plik, który mogę otworzyć i poprawić. Cały koszt to jedna komenda na koniec sesji.
Nie musisz niczego wymyślać sam. Cały mój układ opisałem w osobnym artykule: strukturę folderów, gotowy skill handoff i regułę, która każe Claude wczytać stan projektu na starcie. Wszystko po polsku, do skopiowania wprost do siebie. Wdrażasz to raz, a już przy następnej sesji Claude zacznie pracę, wiedząc, gdzie skończyliście.
Podsumowanie
Na koniec jedna myśl, którą chciałbym ci zostawić. Systemu pamięci nie ustawisz raz na zawsze. Nadal nie ma jednego, dopracowanego sposobu na to, jak Claude ma pamiętać nasze rozmowy i naszą pracę. Narzędzia się zmieniają, dochodzą nowe funkcje, a każdy z nas pracuje trochę inaczej.
Dlatego potraktuj ten artykuł jako punkt wyjścia. Przejrzyj, co Claude już o tobie zapamiętał. Wybierz jedną z opcji i sprawdź ją w swojej codziennej pracy. Zwracaj uwagę, co działa, a co ci przeszkadza. Jeśli coś nie pasuje, zmień to.
Tak samo z moim rozwiązaniem. Przetestuj je u siebie. Jeśli zaczniesz korzystać ze skilla handoff, dopasuj go do swojego sposobu pracy. Dopisz to, czego ci brakuje, usuń to, czego nie potrzebujesz. Ja też ciągle go poprawiam i pewnie za kilka miesięcy będzie wyglądał inaczej niż dziś.
Najważniejsze, żebyś to ty decydował, co Claude o tobie pamięta.